A shelter for bycicles, 2017

Aalst, in front of the new administrative building
Er wordt vaak gezegd dat kunstwerken ons op een andere manier doen kijken naar de werkelijkheid. Misschien in de eerste plaats omdat ze niet onmiddellijk vanuit één of andere nuttige reden ontstaan. Door die nutteloosheid lijken ze onaangepast. Toch zou het kunnen dat daar een deel van hun maatschappelijke rol in ligt vervat: ons er aan herinneren dat er naast het functionele ook een meer ongrijpbare wereld bestaat. Ongrijpbaar is ook haar definitieve betekenis, die ze nooit helemaal prijs zal geven. Zoals het leven zelf. Verschillende benaderingen zijn mogelijk. In de meerduidigheid voelt kunst zich thuis.
In dit werk is de grens van de dubbelzinnigheid opgezocht. Het werk wil zowel een kunstwerk als een fietsenstalling zijn. Het wil deze dubbelzinnigheid zelfs versterken. Het dient ergens voor en toch zijn er ook genoeg elementen die dat voortdurend tegenspreken.
Deze plaats, het plein voor het nieuwe administratief centrum, is één van de drukste verkeersknooppunten van de stad Aalst. Uniek is dat zowel treinen, schepen, bussen, auto's, fietsers en voetgangers elkaar hier kruisen. Het werk wil het bijzondere van deze plek versterken door de diverse bewegingen te weerspiegelen. De stalen beugels werden in alle richtingen geplaatst. De schikking lijkt eerder speels en toevallig maar bij nader inzien liggen ze in het verlengde van de bewegingen die fietsers maken om hier een plaats te vinden.
Centraal boven de beugels zijn elkaar overlappende vlakjes geplaatst die elk op hun manier naar het midden toe kantelen en samen één dak vormen. Ze hebben verschillende blauwtinten die de variaties in de kleuren van de lucht reflecteren. Daarmee is ze ook een frivole tegenhanger voor het administratief centrum met haar gekleurde vlakken in witte, gele, lichtbruine en rode tinten.

15 roofs (galvanized steel and PU paint) and 48 bicycle brackets (galvanized steel)

scale model

composition of the bicycle brackets